خدایا به درگاه تو پناه آورده ام تو نیز پناهم بخش تا انسانی طمع کار و مغرور نباشم . نذار حمله ی حسد
دیوار صبرو شکیباییم را بشکند و بلندیم را به سبکی و خواری بکشاند. خدایا از بد خویی که دل دوستان
را می شکند و به دشمنان شادی و نیرو می بخشد ، و از پا فشاری در شهوت که همت های بلند را پست
می سازد وپرده حجاب را رسوا می کند به تو پناه می آورم.
و همچنان روا مدار که طاعت ِ اندک خویش را بسیار بینم و به خویشتن ببالم وگردن استکبار و افتخار بر
فرازم و به کیفر این خود بینی و خود پرستی از ادراک فضائل و مکارم فرومانم.
به تو پناه می بم از این که مظلومی را در چنگال ستم کاران وابگذارم وتا آنجا که قدرت دارم ، از حمایتش
مضایقت کنم.
الهی،روامدار که پنهان ِ ما از پیدای ما ناستوده تر باشد ودر ورای صورت آراسته ی ما سیرتی زشت و
ناهموارنهفته باشد. یا ارحم الرامین