کدامیک راضی ترند؟

امروز غریبانه در پی یک دوست، خانۀ دل را می کاوم . از نا فرجامی ها و

نا امیدی ها به ستوه آمده ام. آخر می دانید ، بالاخره من هم عاشق شدم ، عاشق

کسی که هیچ کسی به زیبایی و مهربانی او نیست . هر وقت غمها روی سرم آوار

می شود و قلبم به شماره می افتد ،

برایش حرف می زنم ،

و درد دل می کنم.

او به حرفهایم گوش می دهد و من جوابم رو از توی کتابش می گیرم . نمی دانی

چه لحظه های شیرینی دارم وقتی قرآن می خوانم ، آخر می دانید « من خلیفه خدا

روی زمین هستم » چند دقیقه فکرتان را روی این موضوع متمرکز کنید.

می دانید خلیفه یعنی چه ؟

یک چیزی تو مایه های معاون. راست حسینی کدامیک از ما سعی کردیم جانشین

خوبی برای خدا باشیم؟ باور کنید فکر کردن به این موضوع آدم را می سوزاند.

روزی که خدا آدم را خلق کرد اورا خلیفه قرار داد واین شیطان بود که مخالفت

کرد.

خودمانیم اگر الان خدا و شیطان یک نگاهی به هر کدام از ما بیندازند،کدامیک راضی ترند؟

هان ! بدان که تو در اندک زمانی ، در یک شبانه روز ، بل در یک ساعت

و در یک ساعت و در یک لحظه ، به خشنودی و رضایت او، بل به قرب و

وصال او دست یابی . آری اگر تو در ترک جز او وطلب لقای او ، صدق نیت

و خلوص طنیت از خود نشان دهی ، می توانی در اندک زمانی به وصال و لقای

او برسی ، که او همیشه و همه جا حاضر و گواه است و هم بر همه چیز و هر

چیز و هر کس بینا و آگاه است ، و هم دوستدار و خواهان و پذیرای بندگان خویش،

دوستداری که هرگز از بندگان خود روی نمی گرداند ، و خواهان و پذیرایی که

هرگز کسی را از خود نمی راند.

آیا سخن مشتاقانۀ او را نشنیده ای که به عیسی فرمود:« ای عیسی نمی دانی که

چقدر مشتاق بندگان خویشم و چقدر چشم انتظار آمدن آنان به سوی خود هستم ،

و نمی دانی چسان و چگونه با  نیکویی، آنان را می جویم.اما آنان باز نمی گردند

و رو به سوی من نمی کنند؟»

آیا این حدیث قدسی را نشنیده و به یاد نداری که فرمود: « اگر آنان که از من روی

گردانده اند و به جز من دل خوش کرده اند ، می دانستند که چقدر بازگشتشان را

اتظار می برم و چقدر به تو به شان اشتیاق دارم ، از شوق می مردند و از بی قراری

کالبدشان از هم می گسست.»

آیا این سخن او را نشنیده ای که فرمود:« سوگند به حقی که به من داری ، تو را

دوست دارم سوگند می دهم که مرا دوست داشه باش؟»

المقربات – ص(8) عارف کامل آیت الله العظمی حاج میرزا ملکی تبریزی(ره)

تو

شب .دستت را بلند می کنی ویکی یکی ستاره های آسمان را می ریزی  توی دامنم. آسمان خالی شده و دامنم

سنگین! با هم ستاره ها را می آوریم خانه ، همین جا توی اتاق من . همه شان را می ریزیم روی زمین.آرام

لبخند می زنی : دیدی بالاخره آوردیم!

دلم می خواهد ببوسمت ولی بین من وتو یک دنیا ستاره است ،نمی توانم قدم روی آنها بگذارم می ترسم بشکنند.

ستاره ها آنقدر اتاق را روشن می کنند که تو بین آنها گم می شوی . آرام اسمت را تکرار می کنم می ترسم جیغ

بزنم وستاره ها به آسمان فرار کنند! و تو در نهایت شب پنهان شوی.

سحر. ستاره ها رفته اند وتو با آنها به آسمان پرواز کرده ای . من پشت پنجره نشسته ام وباران را تما شا می کنم

وکمکم کن را زمزمه می کنم ، می خواهم بلند تر بخوانم اما آن وقت باران را نمی شنوی . خوب می دانم عاشق

بارانی ...

انتظار. با هر صدای پا سرم را بلند می کنم :اوست ! الان می آید! خودم را مرتب می کنم بلند می شوم تا در را

برایت باز کنم ولی صدای پا با صدای باران می آمیزد وتمام می شود ! باران هم تمام می شود . من هنوز پشت پنجره منتظر                                                 

 توام . قاصدکی پشت پنجره ایستاده ، پنجره را برایش باز می کنم : حتماً تو روانۀ خانمان کردی! می آید تو سرفه

می کند ، گویا باران با قاصدک نمی سازد سرفه می کند ، توی دستم میمیرد ومن توی یک گلدان خاکش می کنم واین

هزارمین قاصدکی ست که زیر خاک ها پنهان می شود...

مرگ.تو زیر یک دنیا خاک ، یک دنیا شب خفته ای و دیگر صدای مرا نمی شنوی ، تو می گفتی تا همیشه کنار هم

خواهیم ماند وامروز همیشه هایت وتمام همیشه های دنیا پایان گرفته ومن فکر می کردم همیشه ها هرگز تمام نمی شود!

تو کنار ریشه درخت های سبز آرام خفته ای و شب ها دیگر کسی نیست برایم ستاره بچیند...

من. هرروز یک قاصدک روانه خانه جدیدت می کنم وتا همیشه، تا همیشه ای که هرگز تمام نمی شود دوستت دارم!...

ویژگی بهشتی صفتان