بار خدايا به تو پناه مىآورم از طغيان آز، و تندى خشم، و چيرگى حسد، و سستى صبر، و كمى قناعت، و بدى اخلاق، و زياده روى

در شهوت، و پافشارى در عصبيّت، و پيروى هوا و هوس، و مخالفت با هــــــدايت، و خواب غفلت، و كوشش بيش از اندازه، و انتخاب

باطل بر حق، و پافشارى بر گناه، و كوچك شمردن معصيت، و بزرگ شمردن طاعت، و فخر و مباهات با ثروتمندان، و تحقيرتهيدستان

، و كوتاهى در حق زيردستان خود،و ناسپاسى نسبت به آن كه به ما خوبىكرده، يا آنكه ستمگرى رايارى كنيم،ياستمديده‏اى راتنها

گذاريم، ياآنچه راكه حق ما نيست بخواهيم، يا از آنچه كه نمىدانيم دم زنيم. وپناه مىبريم به تو ازاينكه نيت داشته باشيم به كسى

 خيانت ورزيم، و در كـــــردارمان خودپسندىنمائيم، و آرزوهاى خود را دور و دراز سازيم. و به تو پــناه مىبريم از زشتى باطن، و ناچيز

شمردن گناه، و از چيرگى شيطان بر وجودمان، و ازاينكه روزگارما را به سختى دراندازد، يا سلطان بر ما جور و ستم روا دارد. و به تو

پناه مىبريم از آلوده شدن به اسراف، و بلاى تنگدستى.

و به تو پناه مىبريم از سرزنش دشمنان، و نيازمندى به همنوعان، و از زندگى در سختى، و از مرگ ناگهانى و بدون توشــه. و به تو

 پـــناه مىبريم از حسرت و اندوه بزرگ، و مصيبت سترگ، و از بدترين تيره بختى، و بدفرجامى، ونوميدى از ثواب، وفرود آمدن عذاب.

بار خـــــدايا بر محــــمد و آلش درود فرست، و مــــرا از همه اين امور در پنـــاه رحمتت جـــاى ده و نيز همه مــردان و زنان مـؤمن را،

 اى مهربانترين مهربانان.

رهگذر کلید آورده بود برای قلب قفل شده ام ...

کلید به چه درد می خورد برای قفلی که گم شده است...

قضاوت نکن!

...

در آسمان مکه و در منزل نزول وحي، شوري برپا بود. فرشتگان و حوريان بهشتي هلهله کنان و تبريک گويان به زمين مي آمدند

و گرداگرد خديجه حلقه مي زدند و آيه « فتبارک الله احسن الخالقين» را زمزمه مي کردند. آن شب درهاي عرش گشوده شده بود

و ليله القدر خدا و تنزل الملائکه تفسير شده و از دامان پاک خديجه، ناز دانه نبوي و گل سپيد احمدي درخشيد.

جشن حضور:
او که آمد، متولد شد و دل هاي آسمانيان و زمينيان، سر سبزتر از هميشه گشت. دردانه بوستان عصمت و طهارت در بيست جمادي

الثاني، زمين و آسمان مکه را نورافشاني کرد. شاه بيت غزل آفرينش، غايت خلقت و ميوه باغ رسالت خانه محمد (ص) را با قدوم خود

مزين نمود. پدر بر دستان کوچکش بوسه زد؛ چرا که او بضعه النبي، همراه و هم راز پدر و ام ابيها بود.
 
تهنيت باد:
سال روز ميلاد اسوه زهد و تقوا، نازدانه آل کسا، اقيانوس علم و حلم، چشمه سار نجابت، صابره عصمت، عصاره بعثت، هم کفو ولايت

ام ابيها، صديقه کبري، فاطمه زهرا (س) بر همه شيفتگان و ره پويان طريقش تبريک و تهنيت باد.

سلام بر تو ....
سلام بر تو اي دختر بهترين مخلوقات، سلام بر تو اي بانوي زنان جهانيان از اولين و آخرين، سلام بر تو اي همسر ولي خدا، سلام بر تو

سلام بر تو اي هم سخن فرشتگان و اي دانا.

پاي درس فاطمه (س):
«من دنياي دنيا پرستان را دوست ندارم.»
«از دنياي شما سه چيز محبوب من است: تلاوت قرآن، نگاه به چهره رسول خدا و انفاق در راه خدا».
«بهترين شما کسي است که در برخورد با مردم نرم خو و مهربان تر باشد و ارزشمندترين مردم کساني هستند که با همسرانشان

مهربان و بخشنده اند.»
«لذتي که از خدمت حضرت حق مي برم، مرا از هر درخواستي باز داشته است. حاجتي جز اين ندارم که پيوسته ناظر جمال زيبا و

والاي خداوند باشم.»
«جهاد در راه خدا، مايه عزت و جاودانگي اسلام است.»
«در خدمت مادر باش، زيرا بهشت زير پاي مادران است.»

ای مضمون آب وآینه ،

            ای نجابت سبز،

                     ای رایحه  صبح ،

خورشید رو به تو نماز می گذارد

          ومهتاب بر بوریای ساده تو به تمنا می نشیند.

                    ای بلندای قامت سپیده !

                           ای مفهوم سبز ولایت !

                                        ای زهره !

                                                     ای زهرا!

   ای صداقت محمد

                  ای زبان علی

                            ای اسطوره مهر

سلام بر صورت نیلی

               سلام بر پهلوی شکسته

                      وسلام بر خسوف غمگینانه تو !

   برای خواندن زندگینامه حضرت فاطمه(س) مراجعه شود به ادمه مطلب.

وحقُّ من أساءك أن تعفوَ عنه فإن علمت أن العفوَ يضرُه انتصرتَ قال الله تباركَ وتعالى: {وَلَمَنِ انتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُوْلَئِكَ مَا عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ} وقال تعالى: {وإن عاقبتم فعاقبوا بمثل ما عوقِبتم به ولئن صــبَرتم لهو خيرٌ للصّابرين} هذا في العمد فإن لم يكنْ عمدٌ لم تظلمه بتعمدِ الانتصار منه فتكون قد كافأته في تعمد على خـطأ ورفقتَ به ورددتَه باللطف ما تقدر عليه.

و حق كسى كه به تــو بدى كرده، اين است كه او را مورد عـــفو قرار دهى، و اگر بدانى كه بخشش اوموجب زيـــان است، انتقام مىگيرى، خداوند تبارك و تعالى مىفرمايد: «ولمن انتصر بعد ظلم فأولئك ما عليهم من سبيل» يعنى «و هر كس بخاطر ظلمى كه بر او رفته يارى طلبد، بر او مؤاخذه‏اى نيست».

                                                                                                               رسالة الحقوق

حمد خدائى را كه اوّل همه آثار هستى اوست و قبل از او اوّلى نبوده، و آخر است بى آنكه پس از او آخرى

باشد، خدايى كه ديده بينندگان از ديدنش قاصر، و انديشه و فهم وصـــف كنــندگان از وصفش عاجز است.

 به دست قدرتش آفريدگان را ايجاد كرد، و آنان را بر اساس اراده خود صــورت بخشيد، آنگاه همه را در راه

اراده خود راهى نمود، و در مسير محبت و عشق به خود برانگيخت، موجـودات هستى از حدودى كه براى

 آنان معين فرموده قدمى پيش و پس نتــوانند نهاد، و براى هر يك از آنان روزى معلوم و قسمت شده‏اى از

 باب لطف قرار داد، هر آن كـــس را كه روزى فراوان داده احـــدى نمىتواند بكاهد، و هرآن كــــس را كه روزىكاسته هيچ كــس نتواند بيفزايد، آنگاه زندگى او را زمانى معين مقدّر فرمود، و پايانى محدودقرار داد،كه با ايام عمر به سوى آن پايان قدم برمىدارد، و با ســــالهاى زندگيش به آن نزديك مىگردد، تا چون به اخر آن رسيد، و پيمانه زمانش لبريز شد، جانش را مىگيرد و او را به ســــــــوى آنچه بدان خدايش خوانده از ثواب بسيار ياعذاب دردناك راهى مىكند، تا از پى عدالت خود بدكاران را به كردار بدشان و نيكوكاران را به عمل صالحشان جزا دهد، منزّه است نامهاى او، و پى در پى است نعمتهاى وى، كسى رانرسدكه اوراازكرده‏اش باز پرسد، ولى همه در معرض پرسش او باشند. و سپاس خداى را كه اگر عبادش را ازمعرفت سپاسگزارى بر عطاياى پياپى كه به آنان داده، و نعمتهاى پيوسته كه بر ايشان كاملساخته محــروم مىنمود نعمتهايش را صرف نموده و سپاس نمىگزاردند، و در روزى او فراخى مىيافتند و شكر نمىكردند، و اگر چنين مىبودند از حدود انسانيت بيرون شده به مرز حيوانيت مىرسيدند، و چنان مىبودند كه در كتاب محــكمش فرموده:

 «ايشان جز به چارپايان نمانند بلكه از آنان گمراهترند.» سپاس خــــــداى را بر آنچه از وجود مباركش به ما شناسانده، و بر آنچه از شكرشبه ما الهام فرموده، و بر آن درهاى دانش كه به پروردگاريش بر ما گشوده، و بر اخلاص ورزى در توحيد و يگانگيش ما را رهنمون شده، و قلب ما را از الحاد وشك دركارخودش دورداشته، چنان سپاسى كه با آن در حلقه سپاسگزاران از بندگانش زندگى بگذرانيم، و با آن بر هر كه به خشنودىو بخشايش او پيشى جسته سبقت گيريم.